|
Paul Verlaine - Vrij Werk |
|
|
Vriendinnen 6/6 |
|
|
|
|
|
Sappho |
|
|
Met ogen diep in kassen, borsten opgespannen, Rent, nog lijdend aan haar pas verloren liefde, Sappho, als wolvin, langs kille oevers uitgebannen. Denken moet zij aan Phaon, onwetend wat hem griefde, En de smaad beseffend die haar wenen genereerde Toen met volle grepen zij haar haardos decimeerde, En haar wroeging luchtte, zonder veel te rouwen, Over tijden dat zij nog op glorie voort kon bouwen, Van het rijmend liefdeslied die als herinneringen In 't hart van ingeslapen maagden verder zingen. Zie nu hoe de schelpen van haar bleke ogen breken, Zij in zee springt waar de Schikgodin haar wenkt, Terwijl de hemel openbarst, het zwarte water sprenkt, Selena lichtend komt om haar Vriendin te wreken. |
|
|
01-05-2008
© Acefale |
|
