|
Cultregisseur Jan Bucquoy duikt op in
‘Don’t Worry Be Happy’: “Ik beleef mijn verrijzenis” Naar Jan Bucquoy Overgenomen van: HBVL - 27/01/2022
Ja, Louis en Hubert zijn weer van de
partij. Net als de Davidsons en de excentrieke kunstenaar Floris. Maar in
het derde seizoen van het succesvolle ‘Don’t Worry Be Happy’ voert Peter
Boeckx ook enkele nieuwe gezichten op. Zo maakt de cultregisseur Jan
Bucquoy (76), even bekend om zijn mislukte pogingen tot staatsgreep als om
zijn films, zijn opwachting. Samen met zijn zoontje woont hij in een klein
appartement, maar hij zou het niet anders willen. “Dat is de prijs van de
vrijheid.” Bucquoy woont tegenwoordig in een
huurappartement in Brussel, samen met zijn tienerzoon Arthur. Bezittingen,
die heeft hij niet. De films waar hij eens zijn kasten mee vulde, heeft
hij aan het Belgisch filmarchief geschonken. “Want alles wat jij bezit,
bezit jou ook. Leven doe ik van het geld dat binnenkomt via
tentoonstellingen of een schilderijtje dat ik zo nu en dan kan verkopen.
Bijster veel is dat niet, maar je zal me er niet over horen klagen. Dat is
de prijs van de vrijheid.” Al dwingt hij zichzelf om erover te waken dat zijn zoon krijgt wat hij nodig heeft. “Zijn moeder, mijn vriendin Agathe, stierf enkele jaren geleden aan pancreaskanker. Dat was zwaar. Ik ben verantwoordelijk voor die jongen en het laatste wat ik zou willen, is dat hij niet genoeg eten krijgt of niet naar school kan gaan. Het geld dat ik verdien, gaat bijna volledig naar hem.” “Maar ik denk wel dat het goed met hem
komt. Hij heeft al een fijn gevoel voor humor. Als hij naar mijn werken
kijkt of hoort welke actie ik nu weer voorbereid, rolt hij met zijn ogen.
Ik word zeker geen kunstenaar, zegt hij dan.” (giert) Nu Bucquoy terug op televisie te zien is, heeft hij het laconiek over ‘zijn verrijzenis’. Binnenkort komt hij immers met een nieuwe film op de proppen. Humor zal in zijn La Derničre Tentation des Belges niet afwezig zijn, maar het wordt ook een persoonlijk relaas over zijn dochter Marie. Zij stapte in 2008 uit het leven. “Een deel van mij is toen samen met haar gestorven. Als je zo’n film maakt, beleef je dat natuurlijk allemaal opnieuw. Het is voor mij nog steeds erg moeilijk om naar het eindresultaat te kijken. In de film vertel ik het verhaal van een vader die zijn dochter wil doen inzien dat het leven de moeite waard is. Dat er ook veel lol te beleven valt. En daar blijf ik, ondanks alles, ook rotsvast in geloven.” |