|
Camilo
Torres 42 jaar geleden neergeschoten Hoewel een van de grootste residenties weten weinig studenten wie Camilo Torres is. Veto zocht het voor je uit. www.veto.be - Veto, 18/02/2008, Maarten Hermans Camilo Torres Restrepo wordt in 1929 geboren te Bogota als jongste kind in een welgesteld, liberaal gezin. Na zijn priesterwijding in 1954 vertrekt hij prompt naar Leuven om sociologie te studeren. Dat Torres als Colombiaan naar Leuven trekt, is geen toeval. De katholieke kerk was bezorgd over Latijns-Amerika, zowel over de sociale toestand als over het verliezen van katholieke zieltjes aan het marxisme. Vooral de universiteit van Leuven zette dan ook haar deuren wijd open voor de toekomstige Latijns-Amerikaanse intelligentsia. Dit betekent dat Torres terecht komt in een atmosfeer van christelijk geïnspireerde arbeidersstrijd en theologische vemieuwings drang. Professor emeritus Georges De Schrijver, oprichter van het Centrum voor Bevrij-dingstheologieën, beschrijft hoe je het Leuven van toen kan bestempelen als enigszins revolutionair, maar dat dit ook deel uitmaakt van de tijdsgeest. Deze frisse wind Ls bijvoorbeeld ook merkbaar op het Tweede Vaticaans Concilie ook zal geconsulteerd worden. Zijn studentenjaren aan de K.U.Leuven hebben dan ook een aanzienlijke invloed op Torres gehad, legt De Schrijver uil, vooral dankzij de mensen die hij er ontmoette. Zo raakt hij bevriend met Francois Houtart en Gustavo Gutiéez, invloedrijke figuren binnen de latere bevrijdingstheologie. Ook als vice-rector van het Latijns-Amerikaans College legt hij contacten met verschillende geëngageerde Latijns-Amerikaanse studenten en vormt hij een studiegroep rond sociaal-economische problemen. Naast zijn studies enga-geert hij zich ook als priester, bijvoorbeeld bij Abbé Pierre in Parijs. STUDENTENPRIESTER Na het behalen van zijn licentiaatstitel keert Torres in '58 naar Colombia terug. Hij gaat aan de slag als studentenpriester aan de Nationale Universiteit van Bogota, waar hij tevens mee de faculteit sociologie opricht. Gaandeweg komt hij in conflict met zowel het universiteitsbestuur als de kerkelijke en burgerlijke hiërarchie. Wanneer Frente ilnido, het door hem bezielde politieke eenheidsfront verbrokkelt, neemt de druk toe om Colombia te verlaten. Torres was ondertussen verscheidene malen terug naar Leuven geweest voor onder andere congressen en krijgt nu een beurs aangeboden. In de plaats daarvan be-sluit hij zich in december 1965 aan te sluiten bij de gewapende marxistische verzetsbeweging Ejé rcito de Liberaciön National (ELN).Om een dergelijke keuze te begrijpen moet je kijken naar de historische context, aldus De Schrijver. Zo liet de structuur van de Colombiaanse samenleving nauwelijks plaats voor reële sociale verandering. En met het voorbeeld van de Cubaanse Revolutie in '59 nam de overtuiging toe dat gewapende strijd de enige mogelijkheid was voor emancipatie. Op 15 februari 1966 werd Camilo Torres neergeschoten bij een confrontatie tussen het ELN en een patrouille van het Colombiaanse leger. De meest prominente herinnering in Leuven aan Camilo Torres is de naar hem ver-noemde K.U.Leuven-residentie in de Brussel-sestraat. De studenten ijverden voor de naam "Chë Guevara", maar daar wou het toenmalige rectoraat niets van weten. Als compromis kwam Camilo Torres uit de bus: revolutionair én K.U.Leuven-alumnus. |