|
De figuranten lachen niet,
de bossen, stromen, rots en graan
leven zonder kwaad te kennen
dat mensen treft sinds hij kan gaan.
De stenen leeftijd telt in eeuwen
omringen hem in lange muren,
en laten nooit hun lichten schijnen
op geheimen van het eeuwig leven.
De planten vinden vrede met hun lot
zich voort te planten in hun vrucht.
Maar ook al bruist in hen de wind,
zij zwijgen wat te doen om dood te stoppen.
|