Wereld zonder vreugd

Alledaagse mens - 10/10

Français

De veel te lage zolder waakt
of iemand toekomt langs de trap.
Dezelfde schaduw komt nabij
zoals het suizen van mijn hart.

De kamer is nog zonder lamp
met licht dat komt vanaf de straat.
De gloed smelt weg in grijze as
en geeft geen warmte in de nacht.

Mijn handen grijpen dingen vast
die zwijgzaam van me houden
als veel te zachte honden.
En dichter nog dan gans mijn smart

schijnt er een venster uit haar wonde.
Ik zag de nacht en open ramen
die de mensen volgen als op rails
en hen verlaten bij het sterven.

© Lucien Becker, Le Monde Sans Joie, 1945, Gallimard