Wereld zonder vreugd

Overal eenzaamheid -  5/12

Français

Het pad draait om de oogst die vredig rust
van alles zeker wat voor eeuwig is.
Ik zet mijn voet op wegen en op straten
die leed of dood niet kunnen dragen.

In krullen van een kind en van de wind 
is zon heel overbodig fel aanwezig 
en overal gesticuleren monden
als pas afgesneden vruchten.

Ik waak onder een lamp die naar me schijnt
met een gezicht dat even groot is als de muur,
de avond zal me weer omsluiten met gebaren
die uit een niet verwerkt verleden komen.

Van stroom tot stroom, trekt daglicht zich terug
bereikt het smartvol aangezicht niet meer
dat oprijst tussen handen vol van bloed
tot op het punt waar ogen plots verweken.

© Lucien Becker, Le Monde Sans Joie, 1945, Gallimard