Wereld zonder vreugd

Overal eenzaamheid -  7/15

Français

Vereenzaamd achter al mijn woorden,
schuil ik in mijn hoofd als schaduw op de muur.
De spiegelkast weerkaatst een weinig nacht
en uit dat warnet komt de ochtend gloren.

Ingeperkt door dood en door mijn blik,
blijf ik gevangen op dezelfde plaats
zodat ik een voor een het licht zie doven
in de avond als een voorgift op de nacht.

De eenzaamheid is hard en zwart
te midden bomen die in nacht verdwijnen.
Moet ik voorbijgangers mijn liefde schreeuwen
ingekapseld als ze zijn in hun tevreden blik.

© Lucien Becker, Le Monde Sans Joie, 1945, Gallimard