Wereld zonder vreugd

Overal eenzaamheid - 13/14

Français

De nacht draait rond een lamp
alsof hij vogel is die vallen moet.
De mensen sterven met hun mond gesloten,
en schieten wortel in de aarde langs hun bloed.

De oven is waarschijnlijk blij
met schateren van vlammen.
Aan ‘t eind van de wereld strekt er zich een vrouw
omgeven door een cirkel mannenblikken.

Hoe kom ik onder zolders uit
mijn hals gewurgd tussen mijn schouders,
door deuren die ik niet betreden durf 
omdat ik vrees de smart te storen?

Waarom op wegen voort te hollen
en de dood een stapje voor te zijn?
Hoe kan ik nog de blik verdragen
van wie reeds op een ander wacht?

© Lucien Becker, Le Monde Sans Joie, 1945, Gallimard