De de veel te lage zolder wacht

Wereld zonder vreugd

Overal eenzaamheid - 14/15

Te ver verwijderd van je blik en leven
wacht ik tevergeefs op stappen
die mij naar jou leiden.
En ik kan niet bij je binnengaan

niet in je handen of je slaap.
Mijn brieven gaan altijd dezelfde weg
van d'een naar d'ander
zoals reuzen zonder stem.

Voor hart en mond
en voor mijn losgeslagen ledenpoppen leven
ben jij alleen maar brandplek die verhevigt
en geen warmte geeft aan hen.

Vergeefs en zonder mij te kunnen geven,
wil ik bij je komen en weer bij mij nemen.
Ik ken niet meer de ruimte
die jij innam in mijn armen.