Wereld zonder vreugd

Leven in eeuwigheid -  5/21

Français

Voorbijganger op aarde draagt zijn ziel gevouwen
in zijn hart dat niet gevoerd is,
gooit zich met heel zijn schaduw in een deur
die hem verslindt alsof hij nooit meer buiten komt.

De zon springt op de rug van koeien,
valt, verfrommeld, op de dorpel van de stal.
De nevels krijgen wat respijt,
vol twijfel in betrokken luchten hangend.

Een vrouw is aan ’t baden in een spiegel.
Zij is zo naakt met wezenloze blik
en zij staat recht, bedekt met water, lichter dan haarzelf
dat langs de druppels haar aan aarde bindt.

De lucht beroert de aarde met zijn dobbers
en zoekt een weinig water tussen gras
om paden weer te vinden in de nacht
die nader komt, langs kussen en een afgevallen blad.

© Lucien Becker, Le Monde Sans Joie, 1945, Gallimard