Niets om leven -  1/49

Français

Uit alle huizen waar het niet meer licht is
komen mannen als valluiken,
met hun hoofden somber en verstomd
in werelden waar nog wat lichten schijnen.

De straat weet niet meer waar zij heen moet,
doden kennen hun gebeente niet
en blikken laten geen verlangen blijken,
stappen zijn niet meer in stof gegrifd.

De wegen zijn als ribben van de wereld
als een paard dat te veel weegt 
en afgemaakt wordt aan de toegangspoort
door stormen, nevel en door modderregen.

De dood wacht waar jij ligt in bed
en lakens wegen zwaar als lood.
De stilte mat de huizen af en gangen worden als de dood:
de deuren leven door de eeuwen die passeren.

Verhef het glas met dagen rustend op haar randen
voor nachten die nog komen gaan.
Alleen het ooggeknipper blijft bestaan:
als enig overblijfsel van het werelds lichten.

© Lucien Becker, Rien à vivre, 1945, Gallimard