Niets om leven - 30/49

  

 

Français

Van vrouwen moet je houden als van iets
dat pas zijn waarde krijgt als vorm of als verschijning.
Om liefde te bedrijven heeft zij enkel huid
zoals de lucht slechts water heeft
dat aarde in de plassen doet ontstaan.

En liefdeswoorden zijn maar zinnig
als een mooie oogst om aan te snijden
en blikken die de nacht bekijken
laten dagen nog niet langer lijken.

De handen die een vrouw omklemmen
zodat zij niet smelten zou
komen in haar immer open lichaam 
en ontplooien zich als varens in een bos.

Gesterkt door een begeerte broedend in mijn lenden,
geobsedeerd door dood die altijd op mij wacht,
ga ik naar jullie, vrouwen van de dag
zoals een plant zich strekt naar licht in hoge vensters.

Want ik herken de wegen die van aarde
oorden maken waar geen mens nog samen is
omdat de dood veel sneller is dan hij
die lege hoofden groet die aan de horizon passeren.

  

© Lucien Becker, Rien à Vivre, 1947, Gallimard