Volkomen liefde

Dimensies van de dag - 5/13

Français

Omheen je lichaam glad als steen
gaan handen als een vrijgelaten bos,
als naar een hoge top waarvan ik val
zoals de bron die dorstig is naar zon.

Jou hart is dan zo dicht bij mij
dat aders zich vermengen
en wij verenigd zijn aan slapen
terwijl tijd en ruimte verder gaan.

Een boot kwam van de hoge zee
en ik ga diep in op je stranden
dompel onder in je varens
die uit kieren van je lichaam vlammen.

En als wij verder adem halen
met wat lucht gevangen in een kus,
kan enkel nog de dag ons raken
maar toch nooit zo naakt zijn als jou borst.

© Lucien Becker, Plein Amour, Gallimard, 1954