Volkomen liefde

Dimensies van de dag - 6/13

Français

Alvorens te gaan slapen tussen tegels
schijnt de zon nog op het lemmet van een mes,
temidden zaken die rondom haar liggen
en wachten op zacht licht om te gaan trillen.

De zon trekt zich terug uit akkerlanden
na haar licht te dumpen in een stroom.
Om lange tijd de wereld te ontstijgen
zijn huizen uitgerekt als kliffen.

Het is het uur waar men nog stapt op aarde
als op een brug die niet stabiel meer is,
niet te herkennen ben spiegel jij ramen
die door niets meer worden uitgeblust.

Het is het uur dat stenen in valleien slapen,
rustig als de schepen aan de kant,
waar ik mijn ogen sluit tot aan de ochtend
zonder dat herinnering mij overvalt.

© Lucien Becker, Plein Amour, Gallimard, 1954