|
Hoe onze kamer te verlaten
gevangenen van onze slaap
de avondval niet te vergeten
van dagen dat het goede laat,
die afgemeten dag
als van een liter melk,
van dagen dat een hoofd op zoek is
onder bruggen naar een aangezicht?
Gehaakt aan vloeren
kan men gaten mijden in de nacht
waarlangs het daglicht gaat verdwijnen
zonder dat een taak haar wacht.
Ik moet voortdurend door de vensters kijken
om te leven of de zomer te zien stijgen
naar een hoogte van ultieme helderheid
die alleen voor jou nog zichtbaar blijft.
|