Zomer zonder eind

Stenen in de zon - 15/18

Français

Een slaper zonder naam ligt onderaan een boom
gestrekt op aarde waar niets meer beweegt
behalve af en toe een bosje gras
dat zoekt naar lucht om uit te blazen.

Men ziet de stenen uit hun schuilplaats komen
gespannen kijkend naar het niet te grijpen licht
dat komt en gaat van aar tot aar
zonder ooit geheel op een te blijven zitten.

De horizon is enkel nog een dunne streep van vuur
die flakkert als men er te lang naar kijkt
vanwaar het zacht en ingewikkeld land vertrekt
naar daken waar elke avond zon op valt.

Ver van het dorp waar muren dutten
vindt men wegen die men niet meer vergeet
omdat men hen van boom tot boom gevolgd is,
als loopbrug uitgeworpen op de aarde.

© Lucien Becker, L'été sans fin, Editions de Chaumeane, 1961