Wereld zonder vreugd

Overal eenzaamheid -  3/15

Français

Ik zie de avondval van in mijn kindertijd
zich strekken op een planken vloer
en langzaam zich in lommer rollen
doorgebogen als een aar met te veel koren.

't Hart trekt hevig aan zijn leidsels
ingehaakt aan elke lichaamshoek.
De schrik bevangt mij levend
achter ruiten, als zij leeg en gapend zijn.

Ik adem enkel als object.
Waar is de weg die komt vanuit de zon
en leidt naar middag in een volle zomer?
Pas ‘s avonds vindt men de verdwaalde bron.

Diep achter muren weggedoken achter borsten
liggen drukdoend in hun naaktheid vrouwen
die de wereld mooie wonden tonen,
van hun sekse, ogen en hun monden.

© Lucien Becker, Le Monde Sans Joie, 1945, Gallimard