Wereld zonder vreugd

Zelfs liefde niet -  1/14

Français

Geen hand kan jou tot hulp zijn
wanneer nacht tot aan je lippen reikt.
Niets kan jou redden, zelfs de blik niet
van de vrouw waar jij zo naar verlangt.

Van heel de wereld zie je enkel bomen die verkleinen.
Je voelt dat alle woorden die je spreekt
tot steen verharden als ze langsgaan in je mond.
Je voelt dat zelfs de liefde eenzaamheid betekent.

De lucht is mooier dan een voorhoofd, vrouwen jonger
dan wat grassen wegen in de ochtendwind.
Er zijn nog kinderen die vrolijk naar je kijken
zonder al te weten dat dood er ook voor hen is.

Na heel de wereld met een laatste blik te schouwen
heb je enkel recht op een stuk aarde
waarvoor je moet betalen als je alleen wilt zijn,
alleen, zoals het lot van doden kan en ook moet zijn.

© Lucien Becker, Le Monde Sans Joie, 1945, Gallimard