Wereld zonder vreugd

Leven in eeuwigheid - 19/21

Français

Om zeven uur wordt voor de mis geluid,
maar niemand gaat, een rentenierster niet te na gesproken
waarvan de man gestorven is, een dronkaard zogezegd.
Een zanger zonder stem zingt steeds hetzelfde wijsje.

Geschonden grijsaards op de dorpels van de deuren
bewegen monden zonder iets te zeggen of te denken,
hun vingers durven aan hun dode huid niet raken
die van hun oog vertrekt naar hun gelaat.

Onder de bomen speelt een kind onuitgeslapen
met honden die veel groter zijn dan hem.
Een kleine auto raast voorbij en vlucht
de grote baan af die de zon in stijgt.

Met al zijn schaduw draait het dorp
naar tuinen waar de avond van moet komen,
ontdaan van vrouwen die in rook zijn opgegaan
en van de bronnen halfgeopend als bij lippen.

© Lucien Becker, Le Monde Sans Joie, 1945, Gallimard