Zomer zonder eind

Stenen in de zon - 5/18

Français

De vogel vliegt verloren door een zonnestraal te volgen
die lag te slapen op een dak
en plots vertrok over de velden
als deeltje van een waaier die zich sloot.

Men vind haar pluimen over heel het bos
waartegen zij te pletter vloog, ontgoocheld
om de vlakte en het hete korenveld te zien
terwijl de horizon veraf rondom de aarde sloot.

Er zijn de takjes die de boom verlaten
om de zomervruchten aan zonsondergang te schenken.
Er is de oogst die zich te midden van het dorp
aan een fontein te sterven legt, met veel te zware aren.

De avond trekt zich meer en meer terug op ’t platteland
waar beter het geluid te horen is dat mollen maken
die zonder het te weten de pols zijn van de vlakte
ver van de steden, weggedoken als een lichtend hol.

© Lucien Becker, L'été sans fin, Editions de Chaumeane, 1961