Zomer zonder eind

Stenen in de zon - 10/18

Français

Als zomer wankelt over omgeploegde aarde
horen vogels beken niet meer roepen
met koren wakend rond hun nest.
Alleen de ruimte is aandachtig voor hun vlucht.

Nochtans het blauw van luchten valt op hen
zodat zij landen op de aarde 
of op een steen die gras en grond doorboort
waar zij de naakte pols van velden voelen.

Een paar insecten komen van de aarde los
met op hun vleugels bijna alle licht
aanwezig in het bos vanuit een bron
die in de glinster van een steen ontspringt.

Een huis vindt adem langs gordijnen
en kinderen op scholen zwijgen
zodat het stil wordt en de vraag zich stelt
of ooit nog iemand zal gaan spreken.

© Lucien Becker, L'été sans fin, Editions de Chaumeane, 1961