Zomer zonder eind

Zon in de stenen - 9/12

Français

Het meubilair dat langer meegaat dan een leven
komt zelden nog de deuren uit
omdat ze evenals de boom waaruit zij komen
gaat wortel schieten waar de mens hen plant.

Zij drukken met hun rug op muren
maar kunnen duizelingen niet vermijden 
met in ‘t diepste van mijn blik te openbaren
waarom zij zo onnoemelijk vereenzaamd zijn.

En ongewild verdeeld door zoldering
die elkeen van een ander scheidt
zijn zij in slaap gestoord door keien
die naar hun rots van oorsprong willen gaan. 

Veraf licht ochtend door een onweer of door dauw
om mensen te vermijden die met hun stap haar klemt.
De verre lucht is zonder dak een muur die brandt
maar laat geen zwart gebeente na of warrig as.

© Lucien Becker, L'été sans fin, Editions de Chaumeane, 1961