|
Amazigh | Arabisch | Chinees | Duits | Engels | Frans | Hindi | Italiaans | Lingala | Nederlands | Oekraïens | Pools | Portugees | Roemeens | Russisch | Spaans | Farsi | Turks
Tamazight |
العربية |
中文 |
Deutsch |
English |
Français |
ترجمه‌شده توسط DeepL، به جز زبان amazigh (ChatGPT) – در گوشی هوشمند دنبال کنید (مزاحمت نشود)
جمعیت‌شناسی بروکسل، امروز همهٔ عزیزان، بخش اول: بروکسل، شهری بی‌مانند و کشاورز به شخم‌زدن ادامه داد. این واقعیت برای هر کسی است که بیش از دوازده سال است داده‌های سخت و سرسخت را از اداره ملی تأمین اجتماعی و استاتبل استخراج، مواجهه و تحلیل کرده است. شما با ساختارهایی روبه‌رو می‌شوید که ریشه‌دار، دردناک و ناخوشایند هستند. دنیای آکادمیک تثبیت‌شده، دانشگاه‌های بروکسل، اندیشکده‌هایی مانند BRIO و BISA، رسانه‌های جریان اصلی و بالاتر از همه، حوزه سیاسی، به طور جمعی تصمیم گرفته‌اند که چشم‌پوشی کنند. آنها خود را به آن راه می‌زنند. آیا این نوعی غفلت مقصرانه است که جوهر دموکراسی را فرسایش می‌دهد و آینده را بی‌اعتبار می‌سازد؟ امروز، آن سکوت رسانه‌ای در حال شکسته شدن است. نه با نظرات، نه با دگماهای ایدئولوژیک، بلکه با ارقام صرف کدهای پنج‌رقمی NACE، داده‌های جمعیتی و عوامل اجتماعی تعیین‌کننده نتایج انتخابات. هر کسی که امروز بروکسل را تحلیل می‌کند با چهار حقیقت ناخوشایند روبه‌رو می‌شود: واقعیتی از حاشیه‌نشینی سیاسی که بیش از نیمی از جمعیت بروکسل را در بر می‌گیرد، حاشیه‌نشینی اقتصادی، پرداخت کمتر ساختاری و برداشت ارزش افزوده. بیایید از مبانی دموکراسی شهری آغاز کنیم. ما اغلب می‌شنویم که بروکسل نماد مشارکت و دموکراسی اروپایی است. داده‌ها خلاف این را نشان می‌دهند: بروکسل در عمل در وضعیتی از طرد سیاسی قرار دارد که بیش از نیمی از جمعیت آن را در بر می‌گیرد. امروزه ۵۲ درصد از جمعیت بزرگسال بروکسل در انتخابات در سطوح محلی، منطقه‌ای و فدرال نمایندگی نمی‌شوند. در شهرداری‌هایی مانند شهر بروکسل و ایکسِل، این رقم به ۵۹ درصد می‌رسد. بیش از نیمی از جمعیت شهر در محاسبه بودجه و تعداد شوراها در نظر گرفته می‌شوند، اما در مباحث سیاسی هیچ نقشی ندارند. تنها یک سیستم رأی‌گیری اجباری برای غیربلژیکی‌هایی که بیش از پنج سال در این کشور اقامت داشته‌اند می‌تواند این کاستی را جبران کند. این محرومیت سیاسی، در کنار موارد دیگر، به خروج اقتصادی ارزش افزوده آن از طریق درآمدزایی و سود شرکت‌ها منجر می‌شود. هر روز، ۵۸ درصد از مشاغل در بروکسل در اختیار افرادی است که از خارج از شهر به کار می‌روند – ۳۷ درصد از فلاندز و ۲۰ درصد از والونیا – و این امر به ویژه در دسته‌های شغلی با حقوق بالاتر صادق است. نتیجه؟ از ۳۹ میلیارد یورویی که در سال ۲۰۲۴ در بروکسل به عنوان دستمزد ناخالص پرداخت شد، ۲۵ میلیارد یورو از شهر خارج شد. مردم بروکسل به طور ساختاری در شهر خودشان، هم از نظر اشتغال و هم از نظر سطح دستمزد، به حاشیه بازار کار رانده می‌شوند. بیکاری، حمایت از درآمد و فقر سرنوشت آنهاست و بیش از سایر مناطق، سیاست‌های دولتی ویرانی به بار می‌آورد. این ما را به تکان‌دهنده‌ترین جلوه این وضعیت پدرسالارانه می‌رساند: سرویس‌های امنیتی. چگونه می‌توان ثبات را در جمعیتی شهری که از نظر اقتصادی به حاشیه رانده شده و از نظر سیاسی بیش از نیمی از آن مستثنی است، تضمین کرد؟ با ایجاد نیروی انتظامی‌ای که از نظر جامعه‌شناختی از مردم جداست. داده‌های اداره تأمین اجتماعی (RSZ) تا اول ژانویهٔ ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که نسبت افسران پلیس ساکن بروکسل به مدت دوازده سال به‌طور مداوم در حال کاهش بوده است. امروزه ۸۱ درصد از ۱۳٬۲۰۰ افسر پلیس شاغل در بروکسل هر روز برای رفت‌وآمد به این شهر تردد می‌کنند. در سال ۲۰۱۲ این رقم ۷۲ درصد بود. بر اساس تحقیقات اخیر، ۳۰ درصد از افسران محلی دارای پیشینه مهاجرتی هستند و نیروی پلیس تنها یک‌سوم جمعیت بروکسل را منعکس می‌کند. در سازمان آتش‌نشانی، ۸۰ درصد برای کار به بروکسل می‌آیند. در بروکسل، این یک نیروی حرفه‌ای است که حتی داوطلبان نیز در آن مشارکت ندارند. آیا به این دلیل است که آنها «ساکنان بروکسل» هستند؟ و در نیروهای مسلح، ۸۸ درصد از ۶۴۸۹ پرسنل نظامی زن و مرد هر روز برای کسب درآمد به بروکسل می‌آیند. و این ناهنجاری به‌طور ساختاری یارانه دریافت می‌کند. یک افسر پلیس محلی که رفت‌وآمد می‌کند، درآمد بیشتری نسبت به همکار خود که در شهر بروکسل زندگی می‌کند، دارد؛ «اضافه‌خدمت بروکسل» شکلی شناخته‌شده از تبعیض علیه ساکن بروکسل است که در شهر خود کار می‌کند. این سیاست، به جای تقویت ریشه‌های محلی، به پلیس و سایر حرفه‌هایی که خارج از بروکسل مستقر هستند پاداش می‌دهد. و تکلیف ادغام بسیار مورد بحث مناطق پلیس چه می‌شود؟ این امر تنها خطر تشدید تبعیض در استخدام را از طریق صرفه‌جویی در مقیاس و کاهش نفوذ سیاستمداران بروکسل در پی دارد. خانوم‌ها و آقایان، این سیستم پایدار نیست. این نسخهٔ فروپاشی است. در حالی که سیاست‌گذاران فدرال در حال آماده‌سازی برای اعمال کاهش‌های بیشتری در امنیت اجتماعی و معیشتی هستند – که مردم بروکسل را به‌ویژه سخت هدف قرار خواهد داد – خاک، بذر خود را و احزابی را که به بهترین وجه نماینده منافع آن هستند، انتخاب می‌کند. به جریان زیرپوستی انتخاباتی نگاه کنید. آن ۵۲ درصدی که امروز در بروکسل رأی سفید می‌دهند، در انتخابات شرکت نمی‌کنند یا از آن حذف می‌شوند، به شکل‌گیری چشم‌انداز واقعی تغییر، حتی در کوتاه‌مدت، کمک می‌کنند. و این بذر از طریق نظام آموزشی‌ای که هر روز متنوع‌تر می‌شود، به جوانه‌زنی خود ادامه خواهد داد. تا سال ۲۰۳۰، این واقعیت جمعیتی و اجتماعی می‌تواند به یک پیروزی قاطع سیاسی تبدیل شود. حزب PVDA/PTB در نظرسنجی‌ها حدود ۳۰ درصد رأی دارد. یک کهنه‌کار، که از واقعیت مرکز جوانان «کلاین شیکاگو» و بروکسل-غرب شکل گرفته است، به خوبی ممکن است زمام امور را به عنوان وزیر-رئیس این شهر به دست بگیرد. و آنگاه توازن قدرت به شدت تغییر خواهد کرد. حزبی که نماینده کل جمعیت است و مسئولیت مردم و جامعه را بر عهده دارد، ممکن است ناگهان مدیریت عملیاتی پایتخت به آن سپرده شود. آنگاه بلافاصله زیرساخت‌های حیاتی اتحادیه اروپا و ناتو را نیز مدیریت خواهد کرد. ممکن است این سؤال مطرح شود که آیا نیروهای پلیس و نظامی خارجی امروز از نگرانی نسبت به این اصلاح احتمالی جمعیتی و سیاسی تاریخ توسط مردم، از قبل به صورت فیزیکی حضور دارند یا خیر. مدل فدرال کنونی از بروکسل به‌عنوان یک گاو شیرده استفاده می‌کند. در امتداد کریدور رو به رشد رفت‌وآمد، درآمدهای بالاتر حاصل از مشاغل بروکسل برداشت شده و در سایر مناطق هزینه می‌شوند. ساکنان بروکسل تشویق می‌شوند تا در مناطق دیگر، عمدتاً فلاندری، به دنبال کار بگردند، در حالی که مشاغل خدمات ملکی و پست‌های اجرایی ارشد برای رفت‌وآمدکنندگان، از جمله از طریق استخدام خانوادگی – که یک موضوع دردناک دیرینه است – رزرو شده است. تغییر جهت در سیاست متمرکز فعلی ضروری است. نیاز به اصلاحات نهادی است که به بروکسل فرصت دهد تا پتانسیل کامل خود را در چارچوبی منطقه‌ای و برابر توسعه دهد. خودمختاری بیشتر در حوزه‌های سیاست امنیتی، استخدام خدمات ملکی، آموزش و اشتغال آشکار است. سیستم مشوق‌ها می‌تواند معکوس شود: مسکن و پاداش برای کسانی که در شهر زندگی و کار می‌کنند و تنوع آن را می‌پذیرند. در نهایت، مردم حزبی را انتخاب خواهند کرد که به نفعشان عمل کند. آیا وقت آن نرسیده است که این همایش، دنیای آکادمیک، سیاست‌گذاران، سیاستمداران و رسانه‌ها گرد هم آیند و چشمان خود را به حقیقت ناخوشایند ارقام ارائه‌شده امروز در اینجا باز کنند؟ برای تحلیل بیشتر تمام این داده‌ها که بر اساس شهرداری، استان، منطقه و بلژیک تفکیک شده‌اند، به پیوندهای زیر مراجعه کنید.
این ما را به ریاضیات پایه‌ای آینده می‌رساند. هر کسی که فکر می‌کند مدل فدرال فعلی مبتنی بر طرد و بهره‌کشی اقتصادی در دهه‌های آینده دوام خواهد آورد، در حال نادیده گرفتن پویایی‌های جمعیتی است که همین امروز به‌طور اجتناب‌ناپذیری در حال شکل‌گیری هستند و به سمت سال ۲۰۵۰ پیش می‌روند. نگاه به یک ربع قرن آینده در جامعه‌شناسی صرفاً یک حدس و گمان نیست. این حاصل ترکیب جمعیت، تولد و مرگ و میر، مهاجرت خالص و جنبش‌های جمعیتی است که امروز در ارقام واقعی و پیش‌بینی‌ها به وضوح مشهود است. نگاهی به منحنی بیندازید: در نمایشگاه جهانی ۱۹۵۸، ۷ درصد از ساکنان بروکسل پیشینه مهاجرتی داشتند. تا سال ۱۹۷۰ این رقم به ۲۰ درصد افزایش یافته بود. درصد، و پس از سه دهه جابجایی و مهاجرت گسترده، کاهش جمعیت تنها در سال ۲۰۰۰ متوقف شد، در آن زمان نیمی از ساکنان بروکسل سابقه مهاجرت داشتند. امروزه این رقم به ۸۶ درصد می‌رسد، که شامل نوادگان خارجیانی می‌شود که شهروند بلژیک شده‌اند. و تا سال ۲۰۵۰، ۹۵ درصد از جمعیت بروکسل دارای پیشینه مهاجرتی خواهند بود. این یک ادعا یا آرزوی ایدئولوژیک نیست؛ بلکه ریاضیات جمعیتی است. بروکسل شهری است که بیشترین رشد را در نسبت افراد با پیشینه مهاجرتی در جهان داشته است، رشدی که به شکلی فوق‌العاده مسالمت‌آمیز صورت گرفته است. بیایید حقایق را به‌وضوح و بدون تردید بیان کنیم. آنچه در بروکسل رخ داد «جایگزینی جمعیت» نبود. آن یک کاهش جمعیت. یک مهاجرت تاریخی که در سال ۱۹۷۰ آغاز شد و دست‌کم سه دهه به طول انجامید . این کاهش جمعیتی بود که مهاجرت بین‌المللی آن را کند کرد و تنها در حوالی سال ۲۰۰۰ به طور قطعی متوقف شد. بیایید با واقعیت جمعیتی روبه‌رو شویم: بدون مهاجرت و فرزندان آن، منطقه بروکسل امروز کمتر از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت داشت. و حقیقت واقعاً تفرقه‌انگیز در تحول اجتماعی-اقتصادی آن جمعیت نهفته است. در حالی که تصویر کلیشه‌ای بروکسل همچنان سرسختانه در فقر، محرومیت و ناامنی ریشه دوانده است، یک تحول آموزشی و اجتماعی در ابعاد بی‌سابقه در حال وقوع است. در طول ۲۴ سال آینده، دو نسل از فارغ‌التحصیلان مدارس ابتدایی و متوسطه وارد آموزش عالی و بازار کار خواهند شد. این جمعیت، نیمی از جمعیت در سن کار را تشکیل می‌دهد که تا سال ۲۰۵۰ جایگزین خواهند شد، در حالی که نسل سوم هنوز در مدرسه خواهد بود. بر اساس روندهای کنونی در سطح تحصیلات، طی ۲۵ سال، سه‌چهارم ساکنان بروکسل در سنین بین ۲۵ تا ۶۴ سال دارای مدرک تحصیلات عالی خواهند بود، در حالی که این رقم در فلاندرز دو سوم و در والونیا کمی بیش از نیمی است. با این حال، بروکسل همچنان نیروی محرکه جمعیتی بلژیک باقی خواهد ماند. در طول ۳۵ سال گذشته، تعداد ساکنانی که از بروکسل به مناطق دیگر نقل مکان کرده‌اند، معادل جمعیت کنونی بروکسل، یعنی ۱.۲۵۵ میلیون نفر است. این در واقع دلیل اصلی عدم رشد جمعیت در سال ۲۰۲۵ است، زیرا ۴۳٬۳۳۹ نفر از ساکنان بروکسل به دنبال آینده خود در مناطق دیگر بوده‌اند. و این آمار در آینده بیشتر احتمال رشد دارد تا رکود. تفاوت‌های تاریخی میان شهرداری‌های بروکسل از نظر آموزش و اشتغال به دلیل مهاجرت داخلی از بین خواهد رفت؛ تا سال ۲۰۲۵، ۶۳٬۸۷۴ نفر از ساکنان بروکسل به شهرداری دیگری در خود بروکسل نقل مکان کرده بودند، از جمله از شهرداری‌های فقیرتر به شهرداری‌های ثروتمندتر. و حرفه معلمی قرار است در یک‌چهارم قرن آینده دگرگونی واقعی را تجربه کند. نسبت معلمان با پیشینه مهاجرتی، در نهایت، به طور قابل توجهی افزایش خواهد یافت، در حالی که به انتخاب پوشش زنان نیز احترام گذاشته می‌شود. در حال حاضر، ۵۳ درصد از کارکنان آموزشی هر روز به بروکسل رفت‌وآمد می‌کنند؛ این نیز تغییر خواهد کرد. بروکسل همچنان برای استعدادهای برتر بین‌المللی یک آهنربای مقاومت‌ناپذیر خواهد بود. و به دلیل این تحرکات، نخبگان سیاسی سنتی در فلاندرز با بزرگ‌ترین پارادوکس تاریخی خود روبه‌رو هستند. کدام نظام آموزشی کیفیت و چشم‌اندازی را که این گروه بسیار تحصیل‌کرده و متنوع آرزو دارد، ارائه می‌دهد؟ نظام آموزشی هلندی‌زبان. چه سیاست‌های سنتی به این موضوع پی ببرند، چه شرایط آن را فراهم کنند یا برعکس با آن مخالفت کنند، سهم آموزش به زبان هلندی، همانند گذشته، در بروکسل رشد مستمری را تجربه خواهد کرد. این محاسبه به همان اندازه که ساده است، شگفت‌آور نیز هست: اگر عرضه مدارس با تقاضا همگام باشد، تا سال ۲۰۵۰، نیمی از جمعیت بروکسل دارای پیشینه هلندی‌زبان و در نتیجه «فلاманری» خواهند بود. تا آن زمان دیگر بحثی از «پیشینه اصالتاً فلاندری» نخواهد بود. جمعیت بروکسل از نظر جامعه‌شناختی و فرهنگی دچار «فلاندری‌سازی مجدد» خواهد شد. برای گروه روزبه‌روز کوچک‌تر ساکنان بروکسل با پیشینه اصالتاً فرانسوی‌زبان، این دیگر یک مشکل نخواهد بود. نه به این دلیل که فرد فلاندری سنتی در حال بازپس‌گیری شهر است، بلکه به این دلیل که جمعیت جوان‌تر فوق‌العاده متنوع، زبان و فرهنگ فلاندری را به عنوان مهم‌ترین ابزار برای تحرک اجتماعی و موفقیت در جامعه پذیرفته است. حضور فلاندری در بروکسل یا متنوع خواهد بود یا اصلاً وجود نخواهد داشت. تا اوایل قرن نوزدهم، ساکن معمولی بروکسل عمدتاً یک فرد فلامانی بود. پس از فرآیند فرانسوی‌سازی بعدی، از سال ۱۹۷۰ آنها به همراه فرانسوی‌زبانان اصلی، اقلیتی را در بروکسل تشکیل داده‌اند. اما از طریق آموزش به زبان هلندی، این توازن در حال تغییر است. «حضور فلامانی»، در ترکیب جدید، متنوع و دوزبانه (هلندی‌زبان) خود، در حال تبدیل شدن به چسبی است که منطقه بروکسل را از نظر اقتصادی، سیاسی و فرهنگی به هم پیوند می‌دهد. و زبان مورد استفاده در خانه، برخلاف نگرانی‌های مطرح‌شده در این‌باره، همچنان عاملی مهم در چندزبانگی غنی مردم بروکسل باقی خواهد ماند. یک فلاندری‌تبار ساکن بروکسل، به‌عنوان یک «کارشناس از روی تجربه»، بهترین موقعیت را برای نشان دادن راه به اقلیت‌های مختلف خواهد داشت. این امر پیامدهای نهادی عمده‌ای برای سیاست زبان «هلندی» در پی خواهد داشت. «محدودیت‌های» فعلی بر آموزش به زبان هلندی در بروکسل در اصلاحات آتی دولتی برداشته خواهد شد. محرومیت فعلی ساکنان بروکسل از مشاغل خدمات ملکی در شهر خودشان به تدریج از بین خواهد رفت. بروکسل به کلان‌شهری اروپایی تبدیل خواهد شد که ماهیتاً هست، و برابانت فلامانی و والونی به‌عنوان پشتیانی قدرتمند و یکپارچه عمل خواهند کرد که در زمینه‌های اقتصاد، رفاه و فرهنگ همکاری می‌کنند. ربات‌سازی و هوش مصنوعی می‌توانند کلان‌شهر بروکسل را به سیلیکون ولی روی سنه تبدیل کنند. این تعامل بیشتر با مناطق پیرامون و به حداکثر رساندن استانداردهای آموزشی بروکسل، باعث افزایش شدید فعالیت اقتصادی و نفوذ نهادهای بین‌المللی و مالی در پایتخت خواهد شد. تا سال ۲۰۵۰، نرخ اشتغال بروکسل بالاترین نرخ در میان این سه منطقه خواهد بود. الگوی رفت‌وآمد تغییر خواهد کرد. و اما در مورد یک آمار ناخوشایند دیگر: جرم؟ آمار جرائم جالب و کمتر کاوش‌شده از سوی پلیس، تصویری از این ارائه می‌دهد که چه کسانی بیش از همه از جرم رنج می‌برند. نه، همان‌طور که اغلب در رسانه‌ها به تصویر کشیده می‌شود، سطح جنایت در میان جمعیت. تنها یک نفر از هر سه افسر پلیس سابقه مهاجرتی دارد و این افراد در پست‌های رده‌پایین پلیس و بدون چشم‌انداز شغلی هستند. این عدم تعادل تا سال ۲۰۵۰ به‌طور کامل معکوس خواهد شد. استخدام، محلی و نماینده خواهد بود و می‌تواند بر همکاری کامل مردم، با قرار گرفتن جوانان در خط مقدم، حساب کند. این امر امنیت واقعی و حس عمیق امنیت را تضمین خواهد کرد. یک نیروی پلیس متنوع که بازتاب‌دهنده مردم بروکسل باشد، به قلب شبکه‌های جنایی ضربه خواهد زد. مهاجرت و پناهندگی نیز نشانگر ضرورت تاریخی برای بقای شهر هستند. بدون مهاجرت، بروکسل شهری مرده خواهد بود. مهاجرت همچنان بلیطی برای تضمین آینده، برای بروکسل نیز، باقی می‌ماند. شاید موضوعی برای یک همایش آینده. گذار سیاسی‌ای که بروکسل، بیش از هر منطقه دیگری، با آن روبروست، تمرکز را از مراکز سیاسی سنتی و خدمات امنیتی (بین‌المللی) دور می‌کند. چشم‌انداز سیاسی و معماری امنیتی بروکسل توسط صدای دموکراتیک مردم بروکسل بازسازی خواهد شد، کسانی که از طریق کسب تابعیت و گسترش آموزش به زبان هلندی، به طور فزاینده‌ای دارای پیشینه‌ای «فلاманری» خواهند بود. این بروکسل نیست که به فلاندز نیاز دارد، بلکه فلاندز است که به بروکسل نیاز دارد. بانوان و آقایان، به پایان می‌رسم. بروکسل یک گاو شیرده نیست. بروکسل یک سرزمین اشغالی نیست که نیاز باشد توسط کارمندان دولت و پرسنل نظامی رفت‌وآمدکننده مهار شود. بروکسل، یک کلان‌شهر بسیار تحصیل‌کرده، فوق‌العاده متنوع و با اعتماد به نفس، از طریق مدارس خود، خود را در پیشینه تاریخی و فلاندری خود ریشه خواهد داد تا آینده بین‌المللی خود را تضمین کند، آینده‌ای که به کل بلژیک سود خواهد رساند. داده‌ها دروغ نمی‌گویند؛ دموگرافی، بنیان هر علم اجتماعی همان‌طور که پروفسور فرانس وان مکهلن از سال ۱۹۶۸ در دوره دموگرافی خود مطرح کرد، از نظر ریاضی محکم است. بروکسل آینده بلژیک است. بسیار سپاسگزارم. یان هرتوگن، جامعه‌شناس
www.npdoc.be/brussel
- این سخنرانی را می‌توان در این وب‌سایت خواند. لینک‌ها به داده‌ها و منابع: به‌روزرسانی‌ها در حال حاضر در دست آماده‌سازی هستند یا می‌توان درخواست داد.
www.npdoc.be/migratieachtergrond
- بر حسب منطقه، استان، شهرداری
برای نظرات، سوالات و
پیشنهادها:
jan@hertogen.be
|
