| 4-1.
Stenen in de
Zon |
1 -
De
wind slaat gras als was het een span paarden
2 - Alles
is zo kalm en rustig in het dorp
3 - Gehaast
de zomer volgen om steden te ontlopen
4 - De
afloop van de avond weerspiegelt in het glas
5 - De
vogel vliegt verloren door een zonnestraal te volgen
6 - Aarde
kijkt naar waar de mensen gaan
7 - Het
bos telt een voor een de druppels
8 - Om
tot de zon te spreken die verenigt
9 - De
zon vliegt over sporen
10 - Als
zomer wankelt over omgeploegde aarde
11 - Mijn
nagels drukken in mijn huid
12 - Schoof
tussen de schoven die hij recht omhoog zet
13 - De
lucht rust ’s middags op het slapend koren
14 - Graangewas
bestijgt een heuvel om te voorkomen
15 - Een
slaper zonder naam ligt onderaan een boom
16 - De
broederlijke wind die waaide in de ochtend
17 - Langs
wegen maakt de oogst een bolwerk
18 - Graan
bespiedt de mens, die in het avondlicht
|
|
| 4-2.
Zon in de stenen |
1 - De
stad heeft alleen een lichtmast als plant
2 - ’s
Winters kan men zon zo in zijn handen nemen
3 - Een
mens waar niemand het nog over heeft
4 - Door
ruiten kijkt de mens naar sneeuw
5 - De
lamp verliest opeens zijn masker van papier
6 - Onder
as van vuren liggen stenen
7 - Een
paar insecten waken om de bron te wekken
8 - Roerloos
zingt de vogel tussen planten
9 - Alle
meubilair dat langer meegaat dan een leven
10 - Zonsondergang
hervond zijn vlakten niet
11 - Nieuwsgierig
kijkt de muur me aan, verrast
12 - Bij
ondergaande zon zijn blaren aan
het lachen
|
|